Pietje Paniek toch...

Gisteravond stonden er vier schoenen bij de kachel, en gingen er twee kinderen vol cadeautjes-anticipatie, Sinterklaas liedjes zingend naar bed.

En vannacht... ik denk dat de beste verklaring is dat Pietje Paniek, de chaoot, de grappenmaker op bezoek is geweest.

De schoenen die bij de kachel gezet waren, die waren dus ingepakt. En toen had de Piet nog meer schoenen gezocht, en ingepakt. En nog meer schoenen verzameld. Overal cadeaupapiersnippers en schoenenpakjes en pepernoten. In de schoenen allemaal Playmobil, maar dat was het cadeau niet want dat was niet van Piet om te geven.

Welke pakjes waren nou cadeautjes? Zoeken zoeken zoeken...

Gelukkig vond Storm na de eerste initiële teleurstelling dat alle pakjes onze eigen schoenen waren een jutezak, helemaal vol!!!

En zo kwam het dat hij zich verraadde dat hij best wel kan lezen, de cadeautjes werden vlot verdeeld. ;)

Making memories. :D

Here comes trouble...

Toen Storm zijn eerste verjaardag vierde had hij een fantastisch shirt aan: 'here comes trouble'. Wisten wij toen dat trouble pas begint met drie...

Lief draakje, lief en draakje, ze werd deze week drie. En al glimlachend realiseerden we ons, wat ook alweer drie betekende. O ja. Drie, dat is:
- een eigen willetje, zo sterk als een huis...
- een driftbui, zo luidruchtig, schril en plotseling als een verkeerd ingeschakelde stereo...
- een theater om de eigen wil naar haar zin om te zetten daar waar drift eerder niet gewerkt heeft...
- een groot theater bij ieder mogelijk pijntje, krasje, prikje, vlekje, plekje aan de eigen ik...
- een zo mogelijk nog uitgebreider theater voor iedere mogelijke belediging van de eigen wil...
- een zelfstandig wezentje, dat zelf bedenkt waar ze speelt, beneden, boven, bij een klasgenootje van Storm...
- en een grote worst in zicht: school.

Drie. Zo groot alweer, en zo schattig klein. :)

Jahjig!

'Bewwa' was 'jahjig'. Al weken, al sinds Storm zijn verjaardag keek ze ernaar uit. En afgelopen weekeind was het dan eindelijk eindelijk eindelijk zo ver.

Draakje, morgen ben je jarig. Wat gebeurt er dan? 'Shingersj', 'bloohnuh' en 'thijmuh'. En cadeautjes? 'Jah, tootjes.' En een taart? 'Jah! Jeljel taat. Fijnen.'

Zaterdag, de verjaardagsvierdag. Draakje lekker vroeg wakker, dus wij lekker vroeg beneden. 'Ooooh'.

Vakkundig werden twee rollen cadeaupapier geshredderd. 'Phiets, Bewwa phiets! Jaah!' Een stuiterend blij meisje.

De stormvogel had natuurlijk ook erg zijn best gedaan mooie cadeautjes voor zijn lieve zusje uit te zoeken. En kwam met de favoriet van de dag op de proppen - een babypoes.

's Middags natuurlijk groot feest, met als eregast 'mijn Thijmun', en een 'Jeljel taart'.

Een heel gelukkig jarig meisje. En een lekkere peuter die ook jarigmoe was. Zaterdag merkten wij het al, zondag bij het volgende bezoek werd het heel duidelijk. 'NEE JAHJIG!', en ze stampvoette ervandoor.

Ik snap het helemaal, mama is ook jarigmoe. De rest van de festiviteiten voor 2013 zijn bij deze geannuleerd.



Hopelijk heeft ze wel weer zin om vrijdag op de peuterspeelzaal en zaterdag op de judo te trakteren, en nog heel eventjes een beetje jarig te zijn. ;)

Jahjig?

Met een beste vriend die twee weken geleden jarig was, en een grote broer die volgende week jarig is, is draakje Belle zich natuurlijk erg bewust van ‘jahjig’, ‘tootjes’ en ‘dsingen mama, nu dsingen’. Dat de stormvogel haar geduldig en minder geduldig uitlegt dat draakje pas na Storm jarig is vergroot alleen de pret – draakje Belle is dus binnenkort ook aan de beurt. En wil dan een ‘Kokah-taart’ en een ‘Fijn-taart’ en ‘Thijmuhn’, cadeautjes komen in het wensenlijstje nog niet eens voor.

Deze week alleen met draakje Belle in de auto op weg naar de Toys, want lief draakje mocht zelf een cadeautje voor haar grote broer uitzoeken.

Draakje Belle, we gaan een cadeautje voor Storm kopen. Die is volgende week jarig.

“Jaah! Tootje. Bubuhn. Jahjig, moooooih.’

Maar die kunnen we vandaag nog niet geven. Pas over negen nachtjes is het zover. Tot die tijd moet het cadeautje een verassing blijven.

‘Ssssssjjt’

Ja, precies.

En wat doen we dan als er iemand jarig is?

‘Dsjingen mama, nu dsjingen. DSJINGEN!’

Oh, bedoel je zingen. Wat zingen we dan als er iemand jarig is?

‘Levuh, levuh. Doriiiiiaaaah, doriiiiaaaah. Hoejah! Joejah!’

‘Keer. Mama ook dsjingen.’

Nog een keertje dan, dan zijn we bij de Toys en gaan we niet meer zingen maar een cadeautje uitzoeken.

Bij de Toys aangekomen, draakje met een klein kinderkarretje de winkel in. Keuze 1) de grootste Furby die de winkel telde. Toch maar niet. Keuze 2) de grootste doos Playmobil die mevrouwtje kon vinden. Lief draakje, die heeft iemand anders al gekocht voor Storm. Zullen we die andere kiezen? ‘Nee. Nee. Ja. Ooohk tie. Omapaadjies.’ Nee lieverd, een groot cadeautje is meer dan genoeg.

En dan met het karretje en die doos Playmobil die er bijna niet in past en waar draakje bijna niet langs kan kijken richting de kassa. Het lieve draakje misgunt haar grote broer niets zullen we maar zeggen. Totdat we een stellage met prinsessenpotjes tegen komen. ‘Mamah! Seshjenpotjies, mijn!’. En de grote doos Playmobil werd de wagen uitgekiepert, er werd een potje uit het schap getrokken en in het wagentje geduwd. Waarop de doos Playmobil weer werd opgepakt… maar dat paste niet. ‘Ohoh. Mama hjielpen?’.

Lief lief draakje heeft een prinsessenpotje. En een mooi groot cadeau voor haar grote geweldige broer. Zelf uitgezocht.

Blij

Draakje Belle kletst zo onderhand heerlijk de oren van ons hoofd. Tijdens het ontbijt begint ze, maar verstaan we haar vaak nog niet - wat waarschijnlijk vooral aan ons ligt. Achterop de fiets wordt alles wat ze ziet bezongen. Ze praat met andere kinderen, wildvreemde oude besjes in de winkels, kassieres, kippen, de kat en al het speelgoed. Altijd vrolijk, en altijd een praatje.

's Avonds, na het voorlezen, wordt er altijd nog even geknuffeld en praten draakje en ik de afgelopen en de komende dag even door.

Heb je een fijne dag gehad, lief draakje?
'Jah. Mama blij. Thijmuh blij. Bewwa blij. Dagh ffijnn.'

En gaat mijn lieve draakje nu slapen?
'Neehj. Bewwa nee djaak. Bewwa meid. Mama-meid.'
Gaat mama's grote meid dan nu lief slapen?
'Jah. Gronk, pfieh, gronk, pfieh. Koei mama.'

Mijn heerlijke meid wordt groot, praat, en praat niet alleen maar herkent en benoemt gevoelens. Nu alleen nog werken aan de prioriteiten wie het blijst moet zijn op een dag: Bewwa self natuurlijk. :)

Grote judoka's, kleine judoka's

De stormvogel zit intussen alweer twee jaar op judo, fanatiek, gedreven en een keer per week. Het is dus ook alweer twee jaar dat draakje Belle daar wekelijks naar zit te kijken, voor zover het haar niet lukt de mat op te sneaken.

Zaterdag een groot feest, we gingen naar de judo, maar niet de stormvogel maar het draakje mocht zich in een nog spierwit pak hijsen. En niet de stormvogel maar het draakje mocht de mat samen met papa op. En niet het draakje maar de stormvogel moest de les op de banken aan de kant van de mat doorbrengen.

Een daverend succes! Draakje heeft intens genoten van haar judo-moment. Dat het bakje na 20 minuten vol zat en ze de rest van de les op haar knietjes heeft uitgezeten, dat is ook wel te verwachten. En op de vraag van de juf of ze volgende week terug zou komen antwoordde het draakje volovertuigd: jaah!

We hebben een tweede judoka in huis. :)

Op je blote voeten

Op je blote voetjes kun je...

...haantje de voorste zijn in de ijswaterbak.

...bloemen plukken.

...en ook daar bloemen plukken.

...over keien klauteren.

...niet door een geultje lopen.

...eindeloos achter de grote knullen aanrennen.

...vieze voeten krijgen.

...glibberen door de blubber.

...heel goed voelen waar je overheen loopt.

...en zelfs over glas lopen!